ती एक भेट...
ती एक भेट... काही व्यक्ती आपल्या आयुष्यामध्ये अचानक येतात आणि अचानकच आपल्या आयुष्यातुन निघूनही जातात. पण जेवढा काळ ते आपल्या सोबत व्यथीत करतात, त्या काळात ते आपणास खुप काही शिकवुन जातात व आपणाकडुनही खुप काही शिकतात.(म्हणजेच आपण एकमेकांकडुन खुप गोष्टी शिकतो, ज्या आपणास माहीत नसतात व आपल्या व्यक्तिमत्वात भर घालणार्या असतात. ज्या आपणास भविष्यात उपयोगी ठरतात) आपणास असे वाटत असते की आपले आयुष्य त्या व्यक्तीसोबत परिपुर्ण आहे, त्या व्यक्तीने आपल्या सोबत कायमस्वरूपी राहावं, कधीही आपली साथ सोडु नये... पण नियतीच्या मनात काही वेगळच असते म्हणा किंवा आपले प्लँन वेगळे असतात नी जीवनाचे प्लँन काही वेगळेच असतात. त्यामुळे आपणास अनिच्छेनेका होईना वेगळे व्हावेच लागते. पण आपले ते एकमेकांविषयीचे असणारे प्रेम, ती काळजी, एकमेकांवरील विश्वास कायम असतो, मनाच्या एका कोपर्यात... आज मला कळतय की जरी आजुबाजुच्या गोष्टींमध्ये/परिस्थितीमध्ये जरी खुप बदल झाला असला तरी अजुनही आपण एकमेक...